Hermeneutiek I
Het woord ‘hermeneutiek’ is afgeleid van het Griekse woord ‘diërmeneuo’, dat werd gebruikt in de zin van ‘vertalen’ of ‘betekenen’. Hermeneutiek kan men daarom ook wel omschrijven als ‘de wetenschap en de kunst van het weergeven van de betekenis van een tekst’.
De uitlegger zal de instrumenten, die door de hermeneutiek worden ontwikkeld en aangereikt op de juiste wijze moeten kunnen hanteren. Omdat de Bijbel een boek is, dat om een aantal redenen door ons vaak moeilijk toegankelijk is, kunnen deze instrumenten de bijbellezer zeer behulpzaam zijn.
In deze cursus worden ze behandeld:
de analyse van de geschiedenis, de analyse van de cultuur, de analyse van de betekenis van bepaalde woorden, de analyse van de woorden onderling (syntaxanalyse), de analyse van de plaats in het geheel van Gods openbaring (theologie), de analyse van de context, de analyse van de stijl.
Behalve de theoretische behandeling komt ook de toepassing ervan uitgebreid aan de orde.
Aan de hand van bijbelverzen wordt de student ruimschoots in de gelegenheid gesteld om kennis te nemen van de verschillende methoden en ermee vertrouwd te raken.
Aan het einde van de cursus dient de student te kunnen herkennen welke instrumenten in een commentaar zijn aangewend om tot een exegese te komen.
Tevens dient men te kunnen aangeven, welke methoden bij een specifiek tekstgedeelte tot een efficiënte en adequate exegese kunnen leiden.
Naast dit alles wordt ook aandacht besteed aan de verschillende stromingen en scholen in de hermeneutiek.
De student dient zich deze kennis eigen te maken en binnen het scala van de diverse opvattingen een eigen standpunt te kunnen formuleren.
Terug 