Inleiding Grieks

De schrijvers van het Nieuwe Testament hebben hun boodschap vastgelegd in de Griekse taal. Het betreft hier niet - zoals lang is gedacht - een door de Heilige Geest geïnspireerde taal, of een samenraapsel van Griekse woorden, gevat in een Semitische grammatica, maar een spreektaal, die aan het begin van onze jaartelling in de gehele Grieks-Romeinse wereld door de bevolking werd geleerd en gebruikt.
Voor het verstaan van de bijbelse boodschap is het van belang dat men zich zo goed mogelijk kan inleven in het denken van de auteurs en kennis heeft van hun leefwereld. Kennis van de oorspronkelijke taal waarin de Bijbel geschreven is, speelt hierin een belangrijke rol. Bij vertalen, hoe goed ook, gaat altijd informatie verloren. Het is daarom van onschatbare waarde een kijkje achter een vertaling te kunnen nemen door de grondtekst te raadplegen.
In de cursus ‘Inleiding Grieks’ worden de student de eerste beginselen van deze taal bijgebracht. Het Griekse alfabet, dat sterk afwijkt van het ons bekende Latijnse schrift, wordt aangeleerd en zowel de leesvaardigheid als de schrijfvaardigheid worden geoefend. Aan het einde van de cursus dient de student in staat te zijn om vlot een Griekse tekst voor te lezen en gedeelten hieruit over te schrijven.
Daarnaast wordt een aanvang gemaakt met het leren van de meest voorkomende Griekse woorden. Uitgangspunt hierbij is de frequentie waarmee deze woorden in de bijbeltekst voorkomen. Aan het einde van de cursus dient de student de Nederlandse vertaling te kennen van alle woorden en werkwoorden die honderd keer of meer in het Nieuwe Testament voorkomen.
Ook wordt in deze cursus de basis gelegd voor de studie van de Griekse grammatica. Zo worden onder meer aan de orde gesteld: de tegenwoordige tijd van het werkwoord, het regelmatig zelfstandig naamwoord en het lidwoord. De student dient in staat te zijn om verbuigingen en vervoegingen te herkennen, te benoemen en te vertalen.
Ten slotte wordt aandacht besteed aan de ontwikkeling van de taal, de archeologische aspecten met betrekking tot de belangrijkste manuscripten van het Nieuwe Testament en de wijze waarop zij met elkaar overeenkomen en verschillen.
Met de opgedane kennis wordt de student in staat geacht om zelfstandig theologische woordenboeken van het Nieuwe Testament te raadplegen.