Inleiding Hebreeuws

Verreweg het grootste gedeelte van het Oude Testament is geschreven in het Hebreeuws. Omdat deze taal zo sterk afwijkt van de onze, is zij niet zo gemakkelijk aan te leren. De lettertekens wijken sterk af van het door ons gebruikte Latijnse schrift en de woorden worden van rechts naar links geschreven. Het Hebreeuwse alfabet bestaat oorspronkelijk alleen uit medeklinkers. De klinkers moesten er door de lezer worden bijgedacht. Omdat dit niet meeviel - met name in de tijd dat het Hebreeuws als spreektaal in onbruik raakte - heeft men later aan het schrift van het Oude Testament een systeem van klinkers toegevoegd.
Voor het verstaan van de bijbelse boodschap is het van belang dat men zich zo goed mogelijk kan inleven in het denken van de auteurs en kennis heeft van hun leefwereld. Kennis van de oorspronkelijke taal waarin de Bijbel geschreven is, speelt hierin een belangrijke rol. Bij vertalen, hoe goed ook, gaat altijd informatie verloren. Het is daarom van onschatbare waarde een kijkje achter een vertaling te kunnen nemen door de grondtekst te raadplegen.
In de module 'Inleiding Hebreeuws' worden de student de eerste beginselen van deze taal bijgebracht. Het Hebreeuwse alfabet met de later toegevoegde klinkers wordt aangeleerd en zowel de leesvaardigheid als de schrijfvaardigheid worden geoefend.
Aan het einde van de cursus dient de student in staat te zijn om vlot een Hebreeuwse tekst voor te lezen en gedeelten hieruit over te schrijven.
Daarnaast wordt een aanvang gemaakt met het leren van de meest voorkomende Hebreeuwse woorden. Uitgangspunt hierbij is de frequentie waarmee deze woorden in de bijbeltekst voorkomen. Aan het einde van de cursus dient de student de Nederlandse vertaling te kennen van alle woorden en werkwoorden die tweehonderd keer of meer in het Oude Testament voorkomen.
Ook wordt in deze cursus de basis gelegd voor de studie van de Hebreeuwse grammatica. Zo worden onder meer aan de orde gesteld:het bepaald lidwoord, de voorzetsels, de basiskennis van het zelfstandig naamwoord, en het werkwoord in de zogenaamde 'Qal'-vorm (actief). Ten slotte wordt aandacht besteed aan de ontwikkeling van de taal, de archeologische aspecten met betrekking tot de verschillende manuscripten van het Oude Testament en de wijze waarop zij met elkaar overeenkomen en verschillen.
Met de opgedane kennis wordt de student in staat geacht om zelfstandig theologische woordenboeken van het Oude Testament te raadplegen.